Vanmorgen vertrokken onder zware bewolking. Voor alle veiligheid en voor het behoud van een droogtegevoel de regenkledij aangetrokken. Na 20 minuten fietsen deze kledij uitgetrokken om de overmatige transpiratie a la S.L. te vermijden.
Fietsen met regenkledij geeft een saunagevoel maar dan 1 waar je niet meer droog van wordt.
De weg die we namen week wel af van de route die Sweerman opgeeft. We waren de ganse dag zowat de speelbal van de elementen, zoals ze die in de middeleeuwen kenden.
Regen(water) en wind(lucht) waren duidelijk in de meerderheid. De zon(vuur) wat slechts sporadisch aan de winnende hand. En wij, onnozele camino-fietsers, die om de haverklap van kledij moesten wisselen,plakten haast aan de aarde met onze fietswielen.
De rit vlotte niet zo snel want de hellingen volgden, naar ons gevoel, mekaar te snel op.
Het terrein was zoals de Spanjaarden zelf, kort van stof en lengte, maar oh zo pikant en nukkig. Of was het nu omgekeerd... Alles weerspiegelt mekaar..
In Monreal hebben we onszelf dan een agua com gaz en een frisko-Magnum cadeau gedaan. Dit deed ons echt goed en vanaf dit moment leek alles bergaf te gaan.
Rond 16u kwamen we aan in Puenta de la Reina en hadden 97 km op de fietscomputer.
Intussen bezochten we reeds enkele monumenten. Onder andere de Jacobskerk uit de 12e eeuw. Deze bezit een romaans portaal met mozarabische invloeden. Zij werd later verbouwd en toont binnen een overdadige versiering met bladgoud. Een prachtig uitgesneden beeld van St. Jacob als pelgrim met staf(14e eeuw) verwelkomt de bezoekers.
Aan het eind van Rua Mayor leidt de route over de beroemde 900 jaar oude stenen boogbrug over de Rio Arga. Dit schitterend authentiek en assymetrisch metselwerk werd gerealiseerd om de vele pelgrims een natte overtocht te besparen. Hebben daar natuurlijk wat foto's van gemaakt.
Morgen fietsen we richting Logroño. Op een qwerty-klavier met de Spaanse letters lijkt me mijn verslag geslaagd. ñç¡¡¿¿¿...
groetjes van de drie Flandriens
